دانشجویان کنترل دانشگاه علامه فیض کاشان

یه روز یه جایی یه جمله ی معروف خوندم که یادم نمیاد ازکی بود. جمله این بود: "حرفایی که ناگفته می ماند، کوهی از سوء تفاهم ها می سازد."

حرفای نگفته ی بچه های کنترل هم همون کوهها رو ساخته. ما هنوز یاد نگرفتیم حرفامون رو بزنیم. دلیلش یکی ترسه و یکی دیگه جنبه ی پایین بچه ها. من یه پیشنهاد دارم و اونم اینه که حرفامون رو بزنیم. هرچی که هست، مخاطب هرکی که باشه. بعضی ها ناراحت می شن، بعضی ها هم که انتقاد پذیرن خوشحال می شن. ما دیگه بزرگ شدیم و بهتره از حال وهوای دبیرستان بیایم بیرون، زندگی جدی تر از این حرفاس....لطفا همه نظر بدن.