دانشجویان کنترل دانشگاه علامه فیض کاشان

شاید اومدم..

سلام به همه دوستان .

به سلامتی امتحانات همه تموم شد. امیدوارم شما امتحاناتونو خوب پاس کرده باشید نه مثل من که کارم شده خدا خدا کردن فقط برای پاس شدن . ولی خب اگه خدای نکرده  یه درسی رو هم افتادیم عیبی نداره ،چون قبلا دوستان راهکار درستشو ارائه دادن.ترم بعد دوباره همون واحد می گیریم در عوض از پایه قوی می شیم.

خودم میدونم خیلی وقته نیومدم وبلاگ .نیامدن که نه خداییش، می اومدم فقط وقت نمی کردم نظر بذارم یا اینکه مطلب جدید بذارم.هر چند به لطف سایر دوستان وبلاگ همیشه به روز هست .بخاطر همین از همه عذر میخوام وبهشون حق میدم ازم شاکی باشن. 

امروز اومدم تا اول از همه دلیل غیبت طولانیم توضیح بدم ، مطمئنم تا حالا حتی اونایی که منو ندیدن متوجه شدن که من ایرانی نیستم وجز اتباع افغان هستم . می خوام به یه واقعیتی اعتراف کنم و ان این است ، درسته که من  افغانیم ولی تا همین یه ماه پیش هنوز موفق نشده بودم  که وطنم ببینم.

دقیقا سه چهار هفته قبل از شروع امتحانات پاسپورتم مهر خروجی خورد وبالاخره این موقعیت برای من وسایر دوستانم پیش امد که به کشورمان برگردیم و ویزا بگیریم. در واقع دانشگاه بهانه ای شد تا بتوانم برای اولین بار کشورم را از نزدیک ببینم نه از قاب تلویزیون. شما همه ایرانی هستید ودر ایران جایی که وطنتان است زندگی میکنید ،به همین دلیل شاید احساس منو خوب نتونید درک کنید . هنوز از وطنتان  به اجبار دور نشدید تا واقعا حس بودن در وطن رو درک کنید. بهتون یه چیزتکراری می گم  نصیحت  نیست فقط چون خودم  درکش کردم  روش اصرار دارم قدر وطنتان  رو بدونید، هیچ جا وطن نمیشه من با تمام وجودم ارامش رو در وطنم احساس کردم جایی که نه امنیت هست نه رفاه .

معذرت میخوام حرفام طولانی شد.

امیدوارم هر جا هستید موفق باشید.